Chronisch ziek: het verhaal van Han Heijntjes

Na een actief leven als stuurman op de grote vaart en als ondernemer werd Han 5 jaar geleden ernstig ziek.

‘Ik kijk altijd samen met de medewerkster van Certe wat de uitslag is. Is mijn bloed te dik of te dun, dan word ik dezelfde dag nog gebeld. Dan kan ik de dosis meteen aanpassen’

Bekijk het verhaal van Han

Bekijk het verhaal van Han

Ik heb altijd een actief leven geleid, eerst als stuurman op de grote vaart en later als ondernemer. Ik was 58 toen ik mijn bedrijf verkocht. Toen kon ik alles aan. Nu kan ik nog geen 130 meter lopen.

In 2012 werd ik ’s nachts niet goed en moest Betsy 112 bellen. Ik ben urenlang geopereerd, kreeg een hartstilstand en lag daarna weken op de intensive care. Mijn leven is nooit meer hetzelfde geworden. Ik heb COPD, mijn stembanden zijn beschadigd en ik moet oppassen dat ik geen trombose krijg. Ik ben nu dus chronisch patiënt.

Leven met een chronische ziekte betekent dat je je steeds moet aanpassen. Ik ga niet met mijn vrouw mee als ze gaat wandelen. We waren graag samen naar Delfsail gegaan, maar ik kan niet zover lopen. Bewegen doe ik nauwelijks meer, want dat doet pijn. Na vijf jaar fysiotherapie en sportschool heb ik de moed opgegeven.

Certe kwam in het begin hier thuis om bloed af te nemen, tegenwoordig ga ik zelf naar de spreekuurlocatie in de buurt. Ben ik er even uit. Die controle is heel belangrijk. Afwijkende waarden zijn gevaarlijk: dan kan ik zomaar flauwvallen of zelfs een hersenbloeding krijgen. In het begin prikten ze in mijn arm, maar mijn huid is te dun en ik kreeg daardoor wondroos. Sindsdien krijg ik dus een vingerprik. Ik kijk altijd samen met de medewerkster van Certe wat de uitslag is. Is mijn bloed te dik of te dun, dan word ik dezelfde dag nog gebeld. Dan kan ik de dosis meteen aanpassen. De volgende dag krijg ik een brief met het nieuwe schema en weet ik weer waar ik aan toe ben.